Erken Cumhuriyet dönemi Türkiye’sinde devlet mekanizmasının en hassas yaklaştığı meselelerin başında, merkezi otoritenin ülkenin tamamında tesis edilmesi ve feodal/bölgesel idari yapıların dönüştürülmesi gelmekteydi. Bu bağlamda, coğrafi tahkimatı ve aşiret yapılanmasıyla Dersim ve çevresi (Tunceli, Elazığ, Erzincan sahası), merkezi idarenin güvenlik ve reform odaklı raporlarında sıklıkla yer bulmuştur.

