İsa’nın Babası Panthera’nın Celes’teki kaydı.

İsa’nın Babası Panthera’nın Celes’teki kaydı.
tengriallahdegildir
Yazar: tengriallahdegildir

Sorgula Araştır Fikir oluştur.

Milattan sonra doğduğu iddi edilen İsa hakkındaki bir kayıtsal bilgidir.

Doğumunu bir bakireye borçlu olduğunu iddia ederek kendine harika bir soy yaratmakla başladın. [Bu işin aslı nedir tam olarak biliyoruz.] Yahudiye’nin küçük bir köyünden geliyorsun; geçimini emeğiyle sağlayan köylü, yoksul bir kadından doğdun. Panthera adında bir askerle zina yaptığına ikna olan bu kadın, mesleği marangozluk olan kocası tarafından kovuldu. Bu şekilde evden çıkarılıp utanç içinde oradan oraya dolaşırken, seni gizlice dünyaya getirdi. Daha sonra, yoksulluğun zorlamasıyla gurbete gittin, Mısır’a vardın, orada emeğini bir ücret karşılığı kiraladın ve orada, Mısırlıların övündüğü o büyülü güçlerden bazılarını öğrendikten sonra ülkene geri döndün ve üretebildiğin o harika etkilerle şişinerek kendini Tanrı ilan ettin. pdf 10,11 Celse Le discours véritable Tiré des fragments cités dans le KATA KELSOU d’Origène Essai de restitution et de traduction par B. Aubé © Arbre d’Or, Genève, novembre 2007 http://www.arbredor.com Tous droits réservés pour tous pays. Pdf: 10,11.

Celsus’un yazdığı «Doğumunu bir bakireye borçlu olduğunu iddia ederek kendine harika bir soy yaratmakla başladın» cümlesi ile [Bu işin aslı nedir tam olarak biliyoruz.] «Yahudiye’nin küçük bir köyünden geliyorsun» ve «Geçimini emeğiyle sağlayan köylü, yoksul bir kadından doğdun» ifadeleri, onun kendi kafasından uydurduğu fikirler ya da varsayımlar değildir; İsa’nın bizzat yaşadığı 1. yüzyılda o dönemin insanları tarafından onun yüzüne karşı haykırılan, kökenini ve kimliğini hedef alan o orijinal metinlerin, o dönemin anlık kayıtlarının 2. yüzyıla kopyalanmış halidir. Celsus bunları sıfırdan yaratmadı; İsa’nın çağdaşlarının onun yüzüne karşı söylediği o ilk elden suçlama, küçümseme ve ifşa metinlerini alıp aynen kendi eserine kopyaladı.

Tevrat’ın yasalarına göre evli bir kadının zina yapmasının cezası mutlak surette recmdir (taşlanarak öldürülmedir). Ancak işin içinde bir Roma askeri olan Panthera’nın olması, o dönemde Judea’yı işgal altında tutan Roma gücünden çekinen yerel halkın ve din adamlarının ellerini bağlamıştır; sıradan bir Yahudi gibi cezalandırılamayan Meryem bu yüzden taşlanmamış, ya Panthera’nın gücünden korkulduğu için dokunulmamış ya da korkudan dönemin güvenli tapınak alanlarına sığınmak zorunda kalmıştır. Celsus ve arkasındaki kadim polemik geleneği, Hristiyanlığın “bakire doğum” mitini darmadağın etmek için o dönemin bu pratik korkularını, yasalarla olan çelişkilerini ve örtbas edilen skandallarını alıp kendi metnine kopyalamıştır.

Antik Roma’da bir imparatorun “tanrısal” makama yükseltilmesi ve meşruiyet kazanması, biyolojik babalığın belirsizleşmesi veya ilahi bir figürle, örneğin Augustus’un annesi Atia’nın Apollon’un ejderhasıyla birleşmesi efsanesinde olduğu gibi, aşkın bir güçle yer değiştirmesine dayanan kadim bir iktidar ritüelidir. II. yüzyılın keskin filozofu Celsus, Gerçek Söz (Alethes Logos) adlı eserinde, İsa’nın “bakireden doğuş” iddiasını tam da bu bağlamda, Roma’nın divi filius (tanrı oğlu) statüsüne yönelik küstah bir taklitçilik olarak okur. Ona göre İsa, Roma İmparatorluğu’nun en tepesindeki kutsallık patentini gasp etmeye ve bunu imparatorluğun görkemli merkezlerinden kenar mahallelere, cahil köylü sınıflarına indirmeye çalışan bir “yaratıcı sahtekardır.”

Celsus’un öne sürdüğü ve Roma milislerinden Panthera adında bir asker ile Meryem arasındaki zina ilişkisine dayanan iddia, Hristiyanlığın inşa ettiği o mistik ve dokunulmaz örtüyü yırtıp atmak için kullanılan en yıkıcı polemik silahtır. İsa’nın ilahi doğum mitini dünyevi ve utanç verici bir skandala indirgeyen bu yaklaşım, mitolojik görkemi tarihsel bir gerçeğe hapsederek kutsallığın temellerini sarsar. Roma iktidarı mermer tapınakların, görkemli anıtların ve Akdeniz’e hükmeden lejyonların gücüne dayanırken; İsa’nın Yahudiye’nin izbe bir köyünden ve yoksul bir marangoz hanesinden gelmesi, Celsus’a göre onun mesajının evrensel bir hakikat değil, ancak sefil sınıfların bir yanılgısı olduğunun en kesin kanıtıdır. Augustus’un unvanı imparatorluk çarkları ve ilahi ejderhalarla desteklenirken, İsa’nın unvanı dışlanmış bir kadının utancıyla başlamıştır.

Bu bağlamda Celsus’un kroniği, antik dünyanın en sert ikinci yüzyıl ideolojik savaşını gözler önüne serer. Celsus, İsa’nın “Tanrı’nın Oğlu” unvanını, Roma’nın kutsal iktidar tekelini çalmak için tasarlanmış bir “siyasi korsanlık” ve yalanlar bütünü olarak tanımlar. İsa’yı ilahi bir varlıktan değil, sıradan bir Roma askerinin gayrimeşru çocuğundan türeyen bir insan olarak sunmak, onun tüm ilahi meşruiyetini kökten imha eder. Celsus için Hristiyanlık, tarihteki Babil Kulesi’ni inşa eden Nemrut’un çok daha kurnaz ve tehlikeli bir versiyonudur; çünkü bu kez gökyüzüne fiziksel taşlarla bir kule dikilmiyor, insan zihninin ve inancının içine görünmez kuleler örülüyordur. İsa, Augustus gibi efsanevi bir tanrı oğlu olma idaresini arka kapıdan, yani bir zina hikâyesi üzerinden girmeye çalışan bir taklitçi, kendi imkânlarıyla tanrısallığa tırmanmaya çabalayan ve Roma’nın kutsal düzenine karşı bir “karışıklık” (Babil) üreten bir köylü tirandır.

Celsus’un bu yıkıcı polemiği, monografimizin ana eksenini oluşturan “dikey iktidar ile yatay muhalefet” çatışmasının antik dünyadaki en keskin ideolojik yansımasıdır. Roma’nın merkezî ve tanrısal otoritesi (Augustus modeli), göksel meşruiyetin tekelini elinde tutarken; kenar mahallelerden ve yoksulluktan yükselen bu yeni inanç hareketi, bu kutsallığı sokaklara taşıyarak imparatorluğun metafizik temellerini sarsmıştır. Celsus’un Panthera figürü üzerinden yürüttüğü tarihselleştirme çabası, ilahi olandan kopan her popülist dalganın, iktidarın tekelini kırmak için nasıl “alternatif bir mitoloji” üretmek zorunda kaldığının en somut kanıtıdır; bu yönüyle Hristiyanlık, Nemrut’un taşlardan ördüğü kabilenin ötesinde, inancın ve zihnin içinde yükselen en kalıcı Babil Kulesi’dir.


            Youtube kanalımıza

Close Welcome Bar