Yazar: Talat Yilmaz

Medyanın beyin yıkadığı bir ortamda, haberleri, olayların genel akışı içerisinde birbirleriyle ilişkilendirmek suretiyle analiz ederek büyük resmin görünmesini sağlamaya çalışıyorum. Yapıcı eleştirilerinizi bekliyorum. Ayrıca dokuzoguz.com sitesinde de makalelerim yayınlanmaktadır.

Mesut Barzani (Barzani Aşireti), Abdullah Öcalan (PKK), Mazlum Abdi (YPG), Salih Müslim (PYD) ve diğerleri arasında arka plandaki liderlik mücadelesini görmeliyiz.

Dikkat ederseniz Amerikanın YPG’ye tırlarla silah sevk ettiği, PKK’nın tekrar canlandığı ve Türkiye tarafından operasyonlarla durdurulmaya çalışıldığı bir zamanda Mesut Barzani’nin 2017’de acele bir kararla bağımsızlık referandumu girişiminde bulunması hem Amerikayı kızdırmış hemde Ankara ile olan güveni sarsmıştı. Süreç Mesut Barzani’nin görevi bırakmasıyla sonuçlandı. Bölgesel Yönetim’in yeni Başkanı Neçirvan Barzani ile karşılıklı güven oluşturuldu. Ankara Neçirvan Barzani’yi destekledi. Hatta geçtiğimiz aylarda Barzani’nin talebi üzerine Süleymaniye havalimanına uygulanan uçuş yasağı da kaldırıldı. Sözde terörsüz Türkiye sürecinin, Öcalan’ı tekrar önemli kılması, Mesut Barzani’yi rahatsız etmiş olmalıki Cizreye apar topar uzun namlulu silahlarla ziyaret gerçekleştirmesi aslında PKK’ya karşı bir gövde göstergesinden ibaret. Elbette AKP hükümetinin tüm bunlardan haberi vardı ve Barzani ile danışıklı hareket etmediklerini söyleyemeyiz.

Öte yandan Barzaniler, buna taban tabana zıt bir perspektifle SDG’yi de desteklemekteler. Evet, “Şam’a entegre olun” diyorlar ama “Ademi merkeziyetçiliği savunun” ve “silahlarınızı bırakmayın” demekten de geri durmuyorlar. En azından şimdilik, belliki Mazlum Abdi’yi, PKK’nın etkisinden kurtarmak ve kendilerine bağlamak gibi bir strateji izliyorlar.

Aslında iktidardaki AKP hükümetini Mesut Barzani’ye yakınlaştıran iki öge, Nakşibendilik ile Petrol ve Gaz’dır. Bunu unutmamak ve hep gözönünde bulundurmak lazım. Anlaşılan o ki bu tür tiyatroları devleti aciz ve yeteneksiz hale düşürme pahasına rağmen gelecektede izlemeye devam edeceğiz. Petro-Dolarlar sözkonusu olunca AKP için akan sular durur ve devletin ciddiyetininde bir önemi kalmaz. Sanırım iktidar Trafik polisi Onur Şener gibi isyancıları hafife almaya devam edecektir. Fakat Trafik polisi Onur Şenerin ifadesi “Son sözü her zaman Türk milleti söyler” pekte hafife alınacak cinsten değil gibi.